دنیای عجیبی داریم. امروز هم بعد از گذشت هزار و اندی سال و روشن و روشن تر شدن ابعاد مختلف شخصیتی ائمه هدی (ع)، باز هم انسان می شنود که انگار کسانی هستند که اصرار بر مرده بودن خود می کنند.
مگر نه این است که استجیبو لله و للرسول اذا دعاکم لما یحییکم...
مگر همین آیه نمی گوید که هر آنکسی که دعوت پیامبر و امامان را لبیک نگوید مرده است...
آیا کسی را می شود تصور کرد که آرزوی مرده ماندن را بکند؟!
عجب دنیای عجیبی است...
چند روز پیش شنیدم و خواندم که یکی از خواننده های این روزگار به ساحت مبارک امام هادی (علیه السلام) جسارتی کرده است و مثل اینکه تاکید هم داشته که از روی آگاهی این کار را کرده است!!!
تصور اینکه کسی بیاید و به والاترین نقطه کمال انسانی بی احترامی کند واقعا سخت است!
این نشان می دهد کسانی هستند که اصلا چیزی به نام انسانیت را نمی شناسند و مصداق بارز این حدیث شریف امام علی (ع) هستند که فرمود:
هیچ مصیبتی بالاتر از جهل نیست
و انصافا کسی که به ائمه هدی توهین کند انسانیت خود را منکر شده است
کسی که از سمت خدا روی برگرداند به کدامین سمت روی خواهد آورد؟!
این سوالی است که هر از چند گاهی ما باید از خود بپرسیم تا قدر دین خود را بدانیم.
خدا همه گمراهان را هدایت کند زیرا که در عذاب مطلق به سر می برند
ما را نیز در صراط مستقیم قرار داده، ثابت قدم کند.
کسی که به آیینه ای همچون امام هادی(علیه السلام) توهین کند دیگر چهره آدمیش را به خاطر نخواهد آورد. و البته این واضح است که انکار روشنایی متعلق به نابینایان است!
و مگر از نابینایان جز ندیدن انتظار می رود؟
حدیثی نیز از امام هادی(علیه السلام) گذاشته ام:
امام هادی(علیه السلام) می فرماید:
الْحَسَدُ ماحِقُ الْحَسَناتِ، وَالزَّهْوُ جالِبُ
الْمَقْتِ، وَالْعُجْبُ صارِفٌ عَنْ طَلَبِ الْعِلْمِ داعٍ إ لَى الْغَمْطِ
وَالْجَهْلِ، وَالبُخْلُ اءذَمُّ الاْ خْلاقِ، وَالطَّمَعُ سَجیَّةٌ
سَیِّئَةٌ.
ترجمه :
فرمود: حسد موجب نابودى ارزش و ثواب حسنات مى گردد.
تکبّر و خودخواهى جذب کننده دشمنى و عداوت افراد مى باشد.
عُجب و خودبینى مانع تحصیل علم خواهد بود و در نتیجه شخص را در پَستى و نادانى نگه مى دارد.
بخیل بودن بدترین اخلاق است ؛ و نیز طَمَع داشتن خصلتى ناپسند و زشت مى باشد.
منبع : پایگاه اطلاع رسانی هلال
یا امام هادی(علیه السلام)
