و مسیحا می آید...

یا امام علی بن محمد الهادی النقی(علیه السلام)

khalvatgahe — Mon, 14 May 2012 00:45:00 GMT

دنیای عجیبی داریم. امروز هم بعد از گذشت هزار و اندی سال و روشن و روشن تر شدن ابعاد مختلف شخصیتی ائمه هدی (ع)، باز هم انسان می شنود که انگار کسانی هستند که اصرار بر مرده بودن خود می کنند.

مگر نه این است که استجیبو لله و للرسول اذا دعاکم لما یحییکم...

مگر همین آیه نمی گوید که هر آنکسی که دعوت پیامبر و امامان را لبیک نگوید مرده است...

آیا کسی را می شود تصور کرد که آرزوی مرده ماندن را بکند؟!

عجب دنیای عجیبی است...

چند روز پیش شنیدم و خواندم که یکی از خواننده های این روزگار به ساحت مبارک امام هادی (علیه السلام) جسارتی کرده است و مثل اینکه تاکید هم داشته که از روی آگاهی این کار را کرده است!!!

تصور اینکه کسی بیاید و به والاترین نقطه کمال انسانی بی احترامی کند واقعا سخت است!

این نشان می دهد کسانی هستند که اصلا چیزی به نام انسانیت را نمی شناسند و مصداق بارز این حدیث شریف امام علی (ع) هستند که فرمود:

هیچ مصیبتی بالاتر از جهل نیست

و انصافا کسی که به ائمه هدی توهین کند انسانیت خود را منکر شده است

کسی که از سمت خدا روی برگرداند به کدامین سمت روی خواهد آورد؟!

این سوالی است که هر از چند گاهی ما باید از خود بپرسیم تا قدر دین خود را بدانیم.

خدا همه گمراهان را هدایت کند زیرا که در عذاب مطلق به سر می برند

ما را نیز در صراط مستقیم قرار داده، ثابت قدم کند.

کسی که به آیینه ای همچون امام هادی(علیه السلام) توهین کند دیگر چهره آدمیش را به خاطر نخواهد آورد. و البته این واضح است که انکار روشنایی متعلق به نابینایان است!

و مگر از نابینایان جز ندیدن انتظار می رود؟

حدیثی نیز از امام هادی(علیه السلام) گذاشته ام:

امام هادی(علیه السلام) می فرماید:

الْحَسَدُ ماحِقُ الْحَسَناتِ، وَالزَّهْوُ جالِبُ الْمَقْتِ، وَالْعُجْبُ صارِفٌ عَنْ طَلَبِ الْعِلْمِ داعٍ إ لَى الْغَمْطِ وَالْجَهْلِ، وَالبُخْلُ اءذَمُّ الاْ خْلاقِ، وَالطَّمَعُ سَجیَّةٌ سَیِّئَةٌ.
ترجمه :
فرمود: حسد موجب نابودى ارزش و ثواب حسنات مى گردد.
تکبّر و خودخواهى جذب کننده دشمنى و عداوت افراد مى باشد.
عُجب و خودبینى مانع تحصیل علم خواهد بود و در نتیجه شخص را در پَستى و نادانى نگه مى دارد.
بخیل بودن بدترین اخلاق است ؛ و نیز طَمَع داشتن خصلتى ناپسند و زشت مى باشد.

منبع : پایگاه اطلاع رسانی هلال

یا امام هادی(علیه السلام)

زندگی در زیر آب

khalvatgahe — Mon, 07 May 2012 17:39:07 GMT

آنقدر تجربه اول غواصی در سواحل بوشهر برایم جذابیت داشت که چند روزی از آن نگذشته، چهارمین بار تجربه غواصی را هم به اندوخته های بوشهر بودنم افزوده ام. تجربه غواصی در دریا و دیدن موجودات زیر آب یک تجربه متفاوت با هرآنچه دیده بودم به حساب می آید. اولین فرقی که کاملا مشهود است اینکه ما معمولا در خشکی به موجودات اطرافمان از پایین به سمت بالا نگاه می کنیم. مثلا یک درخت و یا یک پرنده در حال پرواز اما در دریا این تجربه برعکس است یعنی نگاه شما از بالا به پایین است درست شبیه یک پرنده در حال پرواز. دومین تفاوت آن این است که شما در حجم محیط خود شناورید در حالی که در خشکی به طور معمول حرکت در محور عمودی برای ما معنایی ندارد.

سوم تفاوت محیط دریایی تنوع بسیار بالای و تعدد بسیار بالای موجودات آن است. مثلا در همین سواحل بوشهر هر بار که وارد دریا می شوید باید انتظار دیدن موجودی جدید را داشته باشید. یک تفاوت مهم دیگر هم این است که به دلیل در دسترس نبودن محیط دریایی هنوز تازه و غیر تکراری است و همین انسان را بیش از پیش جذب می کند.

البته تمام را که گفتم در خشکی هم می شود یافت اما مهم آن است که در دریا غالبیت با این موارد است در حالی که در خشکی این موارد جز استثناهاست.

مثلا در عمق 4 متری بالای یک ساگاسوم 2.5 متری قرار می گیرید و از بالا به یک شبه گیاه بزرگ نگاه می کنید. تجربه ای که در مورد هیچ گیاه 2.5 متری در زمین برایتان پیش نیامده است.

از زیبایی های این سواحل توتیاهای زیبا و زیاد آن است. این توپه های خار البته یکی معضلات غواصی بدون کفش در اینجا نیز محسوب می شوند. بنده تا به حال سه مرتبه با این موجودات زیبا و دوست داشتنی برخورد کرده ام. گرچه اصلا تجربه خوبی نیست پا روی آنها گذاشتن و درد بدی دار(شبیه فرو رفتن 10 سوزن در پا) اما نظم، حرکت و رنگ زیبای آنها در نوع خود بی نظیر است.

اسفنج ها و حلزون های اینجا هم بسیار دیدنی هستند. همچنین ماهی های مید و کفزی اینجا که گاها دسته های 100 تایی و حتی بیشترش از جلویت رژه می روند.

خطر سواحل اینجا ماهی ایست به نام فریاله. البته مارماهی نیز دارد که به شخصه هنوز هیچ کدام از این دو را ندیده ام. کوسه هم در خلیج فارس زیاد است اما به دلیل زیست بوم غنی خلیج فارس وجودش در کنار ساحل تا به حال گزارش نشده است.

عکس های امروزم دریایی است. تنوع دریا را در این عکس ها به وضح می توان دید.

اولین تجربه غواصی...

khalvatgahe — Wed, 02 May 2012 17:17:00 GMT

گرم صحبت با آقای دکتر بودم که یکدفعه صحبت رسید به غواصی... دکتر گفت دارم می روم ساعت 7 می آیی؟ و بنده هم که کمی جا خورده بودم با کمال میل قبول کردم. بعد از کلاس حدودا یک ربع مانده به هفت بود که راهی شدیم. وسایلم را جمع و جور کردم، به اتفاق دکتر راهی ساحل زیبای ریشهر شدیم. وسایل دکتر تکمیل بود و بنده تقریبا هیچ نداشتم به جز یک عینک که آن هم دکتر برایم آورده بود. البته اولین تجربه غواصی در آب های کم عمق باید انجام گیرد. خلاصه که به آب زدیم و کمی جلو رفتیم حدودا شاید 300 متر شاید بیشتر از ساحل دور شدیم این مصافتی را که می گویم واقعا زیاد بود چون موقع برگشتن حسابی اذیتم شدم تا به ساحل رسیدم.

یکی از مزیت های ساحل بوشهر این است که ارتفاع آب تدیجی و با شیبی کم، زیاد می شود برای همین شما می توانیم با دور شدن 500 متر از ساحل تنها عمق 5 - 6 متری را تجربه کنید. خلاصه که خیلی از ساحل دور شدیم.

برای دیدن زیبایی های خلقت کافی است روی آب دراز بکشید و با عینک غواصی کف آب را به نظاره بنشینید. اولین نگاهی را که به کف آب انداختم کمی هول کردنم و قلبم شروع به تند زدن کرد. کف آب کاملا از علف های دریایی و ماکروجلبک ها پوشیده شده بود و سبز سبز بود. صخره های کف مملوء از این علف ها بود. به دلیل اضطرابی که داشتم سریع باید نفس تجدید می کردم. برای همین بعد از بیست، بیست و پنچ دقیقه حسابی خسته شدم. از ساحل ریشهر که جلو می روی بعد از این چمنزار دریایی به جنگل های انبوه سارگوسوم می رسی. سارگوسوم یک نوع ماکرو جلبک است می تواند تا بیش از دو متر برسد. البته یکی از آنها را دکتر از ارتفاع 5 متری آب آورد که بیش از دو متر طول داشت. جنگل های سارگاسوم آنقدر انبوه اند که هنگام غواصی و شنا پای آدم در آنها گیر می کند.

کمی جلوتر که می رفتی زمین پر می شد از توتیاهای دریایی. بنده چون اشنوگل و فین نداشتم دیگر جلوتر نرفتم. اشنوگل در واقع همان لوله ایست که می شود با آن در سطح تنفس کرد و فین هم همان کفش های دراز معروف غواسی است.

به خاطر میهمان نا خواسته عراق و عربستان، گرد و غبار را می گویم، سارگاسوم ها را که دست می زدی ازشان خاک می ریخت.

خلاصه که بسیار خوش گذشت و تجربه با ارزشی بود. سعی می کنم فردا که رفتیم چند تا عکس بگیرم و در وبلاگ بگذارم.

از توهین به علامه مصباح یزدی تا بی شرمی تهیه کننده معروف در شب شهادت بنت نبی(ص)!!

khalvatgahe — Thu, 26 Apr 2012 15:16:05 GMT

دیروز خبری از یه نامه سرگشاده در خبرگزاری مهر به امضای جمعی از دانشجویان دانشگاه امام صادق(علیه السلام) منتشر شد که خبر از آغاز دوباره حملات علیه شخص آیت الله مصباح یزدی می داد. جدای از اینکه به امسال چنین نامه های بدون امضا و با واژه مبهم جمعی از دانشجویان فلان دانشگاه اعتباری نیست بر خود لازم دانستم که اندکی از خدماتی که بزرگمردی چون علامه مصباح یزدی برای اسلام در این مملکت انجام داده است بنویسم.

آیت الله مصباح یزدی از جمله افرادی است که هیچ گاه نعره های دشمن خللی در اراده اش وارد نکرده است و از جمله شاگردان خاص آیت الله بهجت بوده است. در دوران اصلاحات که عده ای از دولتمردان و مجلسی ها کمر به تخریب ولایت فقیه بسته بودند علامه مصباح جز کسانی بود که مثل کوه پشت سر ولایت ایستاد و انواع و اقسام تهدید ها، تهمت ها و توهین ها را به جان خرید. بازی های مسخره دولت خاتمی از جمله قتل های زنجیره ای و غیره را که جهت تخریب چهره آیت الله مصباح راه انداختند هم نتوانست خللی در اراده ایشان به وجود آورد.

از طرح های موفق ایشان طرح ولایت و دوره مبانی اندیشه اسلامی بود که جان تازه ای به بسیج علی الخصوص بسیج دانشجویی بخشید و افرادی را که ایشان در این دوره ها تربیت کردند طومار ضد انقلاب، ملی مذهبی ها، پان ها و ... را در دانشگاه در هم پیچید و توانست ضربه کاری ای به آنها وارد کند.

در انتخابات ریاست جمهوری نهم و دهم نیز یکی از محور های بصیرت ایشان بودند و در جریان فتنه 88 نیز نقش خود را ایفا کردند. ایشان جز اولین کسانی بودند که نسبت به یفر های مشکوک مشایی و نفوذ جریان انحرافی به بدنه دولت روشنگری کردند و امروزه نیز دست از مبارزه و خدمت برنداشته اند.

خدا ان شالله به ایشان اجر مضاعف دهد و عمر ایشان را با برکت تر از قبل قرار دهد.

درباره خدمات آیت الله مصباح می شود مطالب بیشتری نوشت که ما به همین قدر بسنده می کنیم...

خبری که بسیار بر بنده سخت آمد خبر دستگیری یکی از تهیه کنندگان معروف سینمای کشور در پارتی شبانه در شب شهادت بانوی دوعالم حضرت زهرا(س) بود.

چه می شود که در کشور اسلامی ما یکی از عوامل فرهنگ ساز ما در شب شهادت دختر پیغمبر در پارتی حضور دارد!!! پارتی ای که در خانه این آدم و لابد به همت خودش برگزار شده است! از اینکه یک نفر چقدر باید بی شرم و شرف باشد که در شب شهادت حضرت زهرا(س) پارتی بگیرد و با شیشه های مشروب دستگیر شود به جای خود اما آیا حضور همچین انسان نماهایی در فرهنگ این مملکت توجیهی دارد؟

آیا امسال این آقا فیلم فرهنگی به خورد جوانان این مرز و بوم خواهد داد؟

تعجب می کنم چطور وزارت ارشاد به چنین افرادی مجوز فعالیت می دهد! در این مملکت اگر شما بخواهید در نیروهای نظامی و یا در فلان پست فلان اداره کار کنی هزار جور استعلام می شوید که البته به حق هم هست حال چه شده است که هر انسان هرزه ای به راحتی می تواند در این جامعه متولی فرهنگ شود؟!

نور زیستی یا بیولومینسنس

khalvatgahe — Tue, 27 Mar 2012 16:56:01 GMT

حتما تا به حال تصاویر ویدیویی یا عکسی از اعماق دریا دیده اید که ماهی ها یا عروس دریایی وجود دارند که همچون چراغ از خود نور تولید می کنند. به این نور که توسط موجودات زنده تولید می شود بیولومینسنس یا نوردهی زیستی می گویند. در واقع فرآیند تولید نور توسط خود این موجودات انجام نمی شود بلکه بیشتر این نور ها توسط باکتری ها و موجودات تک سلولی میکروسکوپی تولید می شود.

مثلا چند مدت پیش در کتابی در مورد یکی از گونه ووشری از باکتری ویبریو می خواندم که به صورت همزیست با ماهیان آب های عمیق زندگی می کنند و در ازای غذایی که بدن ماهی در اختیار آنها قرار می دهند آنها هم دسته جمعی نور تولید می کنند و سبب جذب ماهی ها و سخت پوستان شده و ماهی هم آنها را به عنوان غذا شکار می کند.

اما عکس هایی که امروز می خواهم قرار دهم در مورد یک پدید جالب تر است و آن بیولومینسنس در آب های مناطق جذر و مدی است که انصافا شگف آور است. این عکس ها در یکی از جزایر مالدیو است. نور تولید شده در امواج توسط نوعی از فیتوپلانگتون ها تولید می شود که البته اسمش را نمی دانم.

در دریا هرآنچیزی که نتواند حرکت کند و یا تحرک کمی داشته باشد را پلانکتون می گویند. فیتوپلانگتون هم به معنای پلانگتونی است که می تواند از نور و مواد معدنی مواد آلی بسازد

عکس ها شبیه اسن است که ستارگان به دریا ریخته اند.

بهار شیراز

khalvatgahe — Mon, 26 Mar 2012 16:01:00 GMT

شیراز این روزه ها طنازی اش را با هوای مطبوعش، مردمان مهربانش و میهمانان نوروزی اش از سر گرفته و می رود تا باز هم همچون سال های گذشته جزء بهترین شهرهای گردشگری کشور شود. گر چه این شهر زیبا جز شهرهای چهار فصل ایران است اما انگار نامش با بهار گره خورده و با بهار پیوند دیرینه دارد.

اتفاقا دیروز قبل از رفتن به دید و بازدید های عیدانه به پیشنهاد پدر دوری هم در شهر زدیم تا ببینیم عروس ایران زمین در چه وضعی به سر می برد. اکثر بناهای تاریخی، باغ های زیبای شیراز در همین محدوده حافظیه و سعدیه هست و مسافران هم بیشتر در همین حوالی پرسه می زنند. طبق معمول به حافظیه که نزدیک می شوید با انبوهی از جمعیت انسانی و ماشینی روبرو می شوید که مجبور خواهید شد که چند ده دقیقه ای را در ترافیک بمانید. صف حافظیه امسال دو طرفه بود و طبق معمول سیصد چهارصد نفر در هر صف منتظر خرید بلیط ایستاده اند. در انتهای مسیری که از درب حافظیه شروع می شود آرامگاه بزرگ مرد ادبیات جهان، حافط نمایان است. سلامی می دهیم و خیابان حافظیه را به سمت فلکه گاز پیش می گیریم. از خیابان چنچنه و صدا و سیما که بگذریم در روبروی دانشگاه شیراز خیابان ارم قرار گرفته که باغ ارم شیراز که شهره خاص و عام است در آن واقع است. طبق معمول شلوغ و مملوء از جمعیت.

راستی از باغ ارم گفتم. این باغ نهایت زیباییش را در اردیبهشت ماه به رخ می کشد و آنچنان انسان را محو تماشای خود می کند که تنها صدای بلند گو های باغ است که می تواند انسان را برای ترک این خلد برین به خود آورد.به

هر حال از این خیابان هم گذشتیم و بعد از فلکه دانشجو راهی خیابان شهید چمران یا اتوبان چمران شدیم که به واقع از زیباترین خیابان های خاورمیانه است. این خیابان در تمام مدت سال زیباست. هنوز طراوت پیاده روی روزهای بارانی پاییز در آن را فراموش نکرده ام. بهار آن هم حال و هوای دیگری دارد.

خلاصه که زیبایی بهار را می توان در شیراز دید

امروز عکس هایم بهاری است:

دفتر سال 90 بسته می شود...

khalvatgahe — Tue, 20 Mar 2012 06:56:00 GMT

در حالی می نویسم که چند ساعتی به تحویل سال 1391 بیشتر زمان نمانده است، همین الان از پای برنامه های تلویزیونی بلند شدم، هفت سین شبکه یک و احسان علی خانی شبکه دو و حسنی شبکه سه،4 و 5 و آموزش و مستند و خلاصه صدا و سیما حسابی تدارک دیده است برای نوروز و تحویل سال.

یکی از سوالات متداولی که جا دارد همه از خود بپرسند و اتفاقا در همین برنامه ها هم زیاد از میهمانان پرسیده می شد این بود که سال نود چه طور گذشت؟!

برای بنده شاید کنکور کارشناسی ارشد مهمترین رویداد نودیم بود. نه فقط به خاطر مقطع تحصیلی، موقعیت اجتماعی، خارج شدن از زیر انواع و اقسام فشار های روحی و روانی و یا از این قبیل دلایل بلکه به خاطر روح پختگی که بعد از چند ماه از تحصیلم برایم به ارمغان آورد.

در فروردین 90 حسابی در گیر ادامه تحصیلم در ژاپن بودم، مراوده ها و مکالمه ها و نامه بازی ها و از این قبیل کارهای مختلفی که با زحمت دوستان به ویژه روح الله متفکر آزاد عزیز که فکر کنم دیگر لفظ دکتر را باید به نامش اضافه کنیم، انجام می شد حسابی تمام ابعاد زندگیم را تحت تاثیر قرار داده بود. مرداد ماه 89 از دانشگاه تبریز دل کنده بودم و دیگر می شد گفت بعد از کنکور همان سال تقریبا در خانه بیکار بودم

فروردین به اردیبهشت رسید جواب های اولیه کنکور رسید و رتبه ام برایم غیر منتظره بود و حسابی بهمم ریخت و بعد از انتخاب رشته این ماه به خرداد رسید و بعد هم تیر و مرداد که جوابیه کنکورم رو شد. رتبه 13 ارشد بیوتکنولوژی گیاهی پیام نور تهران و رتبه 43 ارشد زیست فناوری دریایی روزانه بوشهر و البته خدا رو شکر در کنکور پزشکی حرفی برای گفتن نداشتم.

کارهای ژاپنم هم تقریبا ردیف شده بود و فقط معطل مدرک زبانم مانده بود که می شد آن را هم حل کرد که یکباره با مخالفت درست و حسابی خانوادگی برای رفتنم مواجه شدم که پس از مشورت با چندین نفر از دوستانم کلا آن را لغو کردم.

ماه رمضان را هم از سر گذراندیم. ماه با برکت رمضان برای بنده برکتی دوچندان داشت چرا که تقریبا همه کسانی را که تا آن موقع دیدار و صحبتی با آنها کرده بودم و یا به نوعی حق به گردنم داشتند را مروری دوباره کردم و به هر کدام ثواب یک ختم قرآن هدیه دادم و به نوعی خواستم که جبران تضییع حقوقشان را کنم تا اندکی از بار گناه آخرتیم را کم کرده باشم از همین وبلاگ هم باز می خواهم که همه بنده را حلال کنند و البته من هر آنکسی را که حقی از بنده ضایع کرده و یا بنده حقی به گردنش دارم را بخشیدم.... همه را.

شهریور ماه عازم دیار غیورمردان یعنی بوشهر شدم، شهری که 700 کیلومتر مرز آبی با خلیج همیشه فارس دارد. شهری که هوایش هم همچون دل مردمانش گرم است. در این شهر و در اولین روز ورودم برای ثبت نام دانشگاه بنده با یک استاد واقعی روبرو شدم و معنای ادب و احترام و حرمت دانشجو را شناختم و همین باعث شد که با اعتماد به نفس بیشتری زندگی علمی را پی بگیرم.

بله در سال 90 دانشجوی بوشهر شدم در رشته زیست فناوری دریا. خدا می داند که این رشته را دوست می داشتم و خدا نیز بنده را به همین نقطه فرستاد. شاید حکمت عدم قبولیم در کنکور سال قبل با رتبه بهتر از امسال نیز همین بوده است.

در سال 90 توانستم معافیت سربازی را به برکت جانبازی پدر بزرگوارم و دوره تکمیلی بسیج دانشجویی بگیرم و البته باعث افتخار می بود اگر به خدمت نیز اعزام می شدم.

این وقایع از شهریور تا آبان ماه رخ داد. سال 90 سالی پر بار از لحاظ مطالعاتی برایم بود چرا که کتاب های بسیاری را در این سال مطالعه کردم که خاطرات عزت الله شاهی و حکایت زمستان از شاخص ترین آنها بود.

بسیاری از شب های سال نودم در کنار خلیج فارس و دریای زیبای جنوب سپری شد. امسال سال انس گرفتنم با دریا بود. همچون کسی که گمشده ای می یابد دلم برای دریای آبی جنوب کشورم تپیدن گرفت. هر شب شاید چند ساعتی در کنار دریا می نشستم و به آن می نگریستم و به طنین دلنواز آن گوش می سپردم.

از آذر تا اسفند 90 روز به روز سرم شلوغ تر شد طوری که روزهای واپسین اسفند فرصت سر خاراندن را هم نداشتم اما با این وجود پابوسی حضرت علی بن موسی الرضا (علیه السلام) نصیبمان شد، البته زیارت بهشت شملچه را از دست دادیم.

23 اسفند هم راهی شیراز شدم و به نمایشگاه آخر سال رسیدیم و حسابی با مردم گپ زدیم و انرژی مثبت گرفتیم. متاسفانه چند شب هم به ناشکری گذشت که امیدوارم حضرت حق بر بنده خود ببخشد.

غم دوری از دوستان متفکرم در بسیج دانشجویی دانشگاه تبریز انصافا هنوز هم تازه است. از آن جمع متفکر و آرمانی در بوشهر خبری نیست. از آن گعده های سیاسی علمی با فرشاد ، محمد حسین ، عظیمی، وحید ، محمد کوره پز و بقیه دوستان خبری نیست اما جای همه خالی جوجه کباب های پارک باقلارباغی با مسعود، مجید و دیگر دوستان تبریز، اینجا در کنار دریا همچنان برقرار است.

حس زمان رسیدن اردوی جنوب و نمایشگاه ها و تبلیغات و فیلم و دوربین و عکسبرداری اینجا نیست و راهیان نور بی سر و صدا در اینجا برگزار می شود.

نوشتن از بوشهر بماند برای بعد...

در دید کلان هم پیروزی اسلامی در خاورمیانه و شمال آفریقا، پیروزی گفتمان اسلامی در جهان، زوال هر چه بیشتر لیبرالیسم و در راس مستکبران آمریکا، مشت محکم ملت همیشه سرافراز ایران بر دهان استکبار در 22 بهمن و 12 اسفند، پیوستن دانشمندان ما به کاروان شهدای کربلا و ... نیز همه و همه در سال 90 بود.

همین چند ده دقیقه پیش در برنامه احسان علیخانی دیدم که چند نفری برای اسکار اصغر فرهادی سر و دست می شکنند و به دنبال نوبل ادبیات هم می گردند(!). احسان هم از فرهادی تشکر کرد که در سن اسکار یاد مردم ایران هم بوده است. فقط چند جمله در این باره می نویسم.

به نظر شما آدمی که برای مراسم اسکار دین خود را زیر پا می گذارد اعتباری دارد فردا برای مراسم دیگری دیگر اعتقاداتش را کنار نگذارد؟! بسیاری از آنهایی که امروز دم از ایرانیت و ایرانی می زنند به دلیل ضدیت با دین زیر علم ایرانیت سینه می زنند، سلطنت طلبان و بی بی سی بهایی و ملی مذهبی ها و امسال اینها شبیه همین جملات فرهادی را بارها از تریبون های مختلف اعلام کرده اند.

در واقع امروز اگر کسی بخواهد بگوید ایران، نمی تواند خود را از دین جدا کند و گرنه یک دروغ گو است. فرهادی ای که کراوات می زند و کف و سوت منتقدان سینمای هالیوود برایش جذاب می شود و اسکار را با ولع ماچ می کند و به راحتی بوسه و ماچ با زنان نیمه برهنه هالیوود رد و بدل می کند، آیا می توان گفت منظور از ایران گفتنش ایران اسلامی است؟

خلاصه اینکه عمل فرهادی به صحبت هایش نمی خورد، فرهادی ای که به جایزه و تعریف و تمجید های خارجی که غالبا دشمنان ملت ایران و اسلام هستند دل خوش کند به درد نمی خورد، کلاغ رنگ کرده به عنوان قناری غالبمان نشود حتی اگر احسان علی خانی و تنابنده و که و که برایش دست بزنند.

روح حاکم بر اثر و بازخوردهای آن از قدرت کارگردانی و قدرت بازیگری و این عوامل مهم تر است.

این مسئله را هم چون در سال 90 بود نوشتم.

خلاصه سال 90 با همه حوادثش تا ساعت های دیگر تمام می شود

پس

هر روزتان نوروز نوروزتان پیروز

یک سال دیگر به بهار بشریت نزدیک می شویم و امیدوارم نوروز بشریت هر چه زودتر فرا رسد.

اللهم عجل لویک الفرج

روزهایی که گذشت...

khalvatgahe — Fri, 09 Mar 2012 20:05:00 GMT

چندین موقع است که یا دستمان به نوشتن نمی رود یا وقت نمی کنیم بنویسیم و یا هر چیز...

"از این طرف سجده کنید، فعلا قبله از این طرف است" را نوشتم برای اصغر فرهادی، اسکار را هم گرفت.البته توقع می رفت. کاری ندارم که این آقا می دانست چه می کند یا نمی دانست، کار به این ندارم که این آقا رفت مسح حرام کرد و ماچ و بوسه با فلان زن هالیوودی رد و بدل کرد، کار ندارم به اینکه عده ای در داخل چقدر ذوق کردند که فرهادی اسکار گرفت فقط می دانم که مزد بی کار معنا ندارد و کسی مجانی به کسی مزد نمی دهد مخصوصا غربی هایی که تمام دنیایشان خلاصه می شود در پول و شهرت و قدرت.

دیروز شنیدم یکی از بچه های دانشگاه بوشهر گفته بود امسال حالم بد است و دو چیز حالم را کمی بهتر کرده بود یکی همین اسکار فرهادی!!!

به این آقا و یا هر کس دیگری که در خواب خرگوشی جوایز و سوت و کف های مختلف شبکه مستکبر صهیونیستی فرو رفته اند یاد آوری می کنم اهدا کنندگان اسکار همان تحریم کنندگان سی ساله این ملت هستند که سی و چند سال است هر آنچه کرده اند نتوانستند ملت ایران را به زانو در بیاورند و ملت هر بار سیلی محکم تری به آنها زد.

صاحبان خرس نقره و گلدن گلوب و اسکار همان هایی هستند که سال هاست بر علیه هر آنچه بر ضد استکبار و مستکبران است هجمه کرده و می کنند و با جایزه های مختلف راه را برای در بوق و کرنا کردن هر آنچه در راسای هجمه هایشان باشد باز می کنند. قتل عام بوسنی، ویتنام، عراق، لبنان، فلسطین، الجزایر، افغانستان و بسیاری از نقاط دیگر جهان را همین صاحبان زر و زور انجام داده اند. افتخاری ندارد اسکار گرفتن از دست این جنایتکارها.

افتخاری ندارد بوسیدن روی فاحشه های شیک پوش، افتخاری ندارد این جوایزی که همه چیزت را پای آن دادی اصغر آقا، حتی ایرانی را که از مردمش تشکر کردی!!!

بگذریم

چند روز پیش کتاب لبنان را تمام کردم. این کتاب دست نوشته های شهید چمران از امام موسی صدر و شیعیان مظلوم جنوب لبنان است. به هر آنکس که لبنان را نمی شناسد و یا از لبنان فقط تعریف و تمجید شنیده توصیه می کنم حتما این کتاب را بخواند

انتخابات دوازدهم اسفند ماه نیز برگزار شد. جالب بود عده ای می خواستند بعد از ظهر رای دهند اما تا رهبری گفت در اول وقت رای بدهید شال و کلاه کردند و رفتند در صف.من هم تازه از مشهد رسیده بودم شیراز. طرف های ساعت 12 بود تا رسیدم خانه اهالی خانه آماده برای رای دادن، منتظر بنده مانده بودند. جالب اینکه اولین سالی بود که بنده چنین شوری را در اهالی خانه برای رای دادن می دیدم.

انصافا سیلی سختی به دشمن زده شد!

ما در مشهد نایب زیاره همه بودیم و همه را مخصوصا دوستان و آشنایان را حسابی دعا کردیم. ان شا الله که قابل باشیم. 23 همین ماه هم راهی راهیان نور هستیم و باز هم نایب الزیاره همه دوستان.

امروز عکس هایی در رابطه با توتسای دریایی دارم. این جانوران عجیب و جالب بسیار زیبا هستند. به شخصه چندتایی از آنها را در دست گرفته ام. یک توپ خار اند. وقتی از آب خارجشان می کنی خارهای خود را جمع می کنند. در هر کجا که آلودگی آب زیاد باشد این ها نیز ازدیاد می یابند و به همین دلیل یکی از شاخصه های آلودگی آب هستند.

با دقت به عکس توجه کنید:

تفریح آخر هفته...

khalvatgahe — Fri, 24 Feb 2012 18:20:00 GMT

یکی دوساعتی می شود که برگشته ایم. راستش تصمیم را دیشب گرفته بودیم. دور و بر ساعت 10 صبح بود که از خواب بیدار شدم و هم اتاقیم را صدا کردم تا با موتورسیکلتش تدارک یک نهار جمعه نشان را ببینیم. مقصد مثل هر وقتی که قصد تفریح را داشته باشیم ابتدا مغازه مرغ فروشی است تا مقدمات جوجه را آماده کنیم. بعد از خرید مرغ و مخلفاتش به همراه دو سه نفر دیگر از دوستان راهی همین پارک ساحلی کنار دانشگاهمان شدیم. انصافا که هوا عالی است این روزها و بیرون رفتن آن هم کنار دریا عجب صفایی می دهد.

وقتی به ساحل رفتیم شلوغ نبود و به راحتی سکوی نشستن را پیدا کردیم. وسایل را که بر روی سکوی سیمانی ساحل گذاشتیم پاچه ها را بالا زده، راهی آب های ساحلی شدیم.

تقریبا اواسط جزر بود و آب هنوز داشت پایین می رفت. این روزها هم که هوای بوشهر قدری گرم شده مناطق جز و مدی پر است از انواع و اقسام جاندارن مختلف، از ماهی های کوچک کف زی گرفته تا جلبک های زیبای سبز و قهوه ای. راستی امروز ژله فیش یا همان عروس دریایی هم در ساحل زیاد بود. جانوران زیبا، شفاف و البته خطرناک.

تقریبا هر کجا که پا می گذاشتی باید مراقب می بودی تا دم پایی را بر روی توتیاهای دریا نگذاری. آنها که تجربه دارند می دانند که تیغ این گردی های پرخوار چه بر حال و روز آدم می آورد!خلاصه جایتان خالی! حسابی خوش گذشت. تا ظهر در آب پرسه زدیم و موجودات دریایی را نگاه می کردیم.

به سمت ساحل که آمدیم بسیار شلوغ شده بود تقریبا هر دو سه متری یک زیلو پهن بود و عده ای بر روی آن نشسته بودند و آخر هفته را خوش می گذراندند. انسان از شادی مردم انصافا شاد می شود.

ساحل اینها پر است از درختانی به نام کهور!(البته امیدوارم که نامش را درست بگویم) وقتی که در زیر سایه آنها دراز می کشی، با وزش نسیم خنک دریایی آنچنان حس خوبی به انسان دست می دهد که قابل وصف نیست.

نماز را خواندیم، جوجه را به سیخ کشیدیم، یکی دو ساعتی را در زیر سایه این درختان گذراندیم و با ساحل زیبای بوشهر خداحافطی کردیم و راهی خوابگاه شدیم.

اینها را که گفتم همه برای آن بود که اندکی از نعمت های زیبای خدا را که در این ساحل زیبا جمع شده برایتان توصیف کنم. شما خودتان صدای مرغان دریایی و امواج دریا، تلالو نور خورشید بر سطح آب و قایق ها و کشتی هایی که در دوردست نمایان هستند را به این توصیفات اضافه کنید تا بهشت زیبای سواحل بوشهر را بهتر درک کنید.

برای بنده قابل درک نیست که عده ای می گویند جا برای تفریح ندارند، به نظر بنده اولین چیزی که برای تفریح نیاز است اهل تفریح بودن است. آن کس که اهل تفریح است حتما جای تفریح خود را نیز پیدا می کند.

جالب است که کل خرج ما برای امروز شد 10 هزار تومان، یعنی برای جمع 5 نفریمان نفری 2000 تومان.

تفریح بسیار عالی و کم خرج و دانشجویی!

دوم اینکه همین تقریح روحیه انسان را بالا می برد و خستگی هفتگی را از تن آدم بیرون می کند.

و از همه مهمتر اینکه بسیار هم سالم بود و بعد از تفریح شرمنده خود و خدای خود نیستی!!!

جای همگیتان خالی...

عکس های این دفعه طبیعت است:(دقت بر زیبایی نگاهتان خواهد افزود)

نیاز به رنگ...

khalvatgahe — Wed, 08 Feb 2012 21:08:00 GMT

با هم لحظه ای به این جمله فکر کنیم که به راستی اگر رنگ آفریده نمی شد چه اتفاقی می افتاد؟

اگر رنگ نبود

جهان این همه زیبایی خود را نمی توانست به رخ بکشد.

قوه بینایی بدون رنگ معنایی ندارد!

رنگ در طبیعت از آن نعمت هایی است که در ضمن هر شی قابل دیدنی وجود دارد. اصلا رنگ به زندگی می تواند طراوت ببخشد. درختان سبز، آب های آبی، همین ماهی قرمز سر سفره عید...

رنگ می تواند زیبایی را دوچندان کند و اصلا زیبایی با رنگ معنا پیدا می کند...

یکی از آیه هایی را که خیلی خوشم می آید "صبغة الله ومن احسن من الله صبغه و نحن له عبدون" است. این آیه همان آیه معروف رنگ خدایی است، یعنی رنگ خدایی از همه رنگ ها بهتر است.

تفسیر این آیه را کار نداریم، فقط می خواهم اندکی در آن تفکر کنیم.

جایگاه رنگ در طبیعت کجاست؟ آیا این همه زیبایی طبیعت بی رنگ معنایی دارد؟! البته که نه... رنگ خدایی هم همان زیبایی را به انسان میبخشد... این رنگ خدایی همان اسلام عزیز است.

به رنگ خدا شدن دو وجه دارد یکی آنکه رنگ است و دیگری آنکه نقاشش خود خداست! شاهکارهای طبیعت را دقت کنید می بینیم که بزرگترین نقاشان تاریخ بشریت آنهایی بوده اند که بیشتر توانستند خود را به طبیعت نزدیک کرده و نهایتا چیزی شبیه طبیعت بکشند! حال خالق این طبیعت می شود نقاش آدم...

خیلی جالب است

حال یک مسلمان چه قدر با بقیه فرق دارد؟ خیلی زیاد... چون رنگی شده است!!! و در واقع زیباترین وجود را پیدا کرده است!

عکس های این مطلبم در مورد رنگ است با دقت نگاه بفرمایید: